Veurzittershamer |
Teun Vos vertelt. |
| Vijf jaar na de oprichting is er een druk bezochte vergadering in ‘Het Gareel’ in Sprang. Aanleiding is het gecrashte vliegtuig uit de Tweede Wereldoorlog achter het huis van mevrouw Joand Verhagen aan de Hogevaart. De vereniging heeft de piloot van dat vliegtuig over laten komen. Hij wordt toegesproken door de voorzitter Van Prooijen. Joand Verhagen mag een houten bord met de kaart van Sprang-Capelle overhandigen. De piloot is verguld met deze aandacht.De verdere avond wordt opgevuld met dia’s van Wijnand Konings. Hij wandelt door het hele dorp van Capelle tot Sprang. Alle plekjes waar we trots op moeten zijn, laat hij zien. De zaal geniet van de plaatjes en de vertelkunst van Wijnand. Aangekomen in Sprang laat hij verschillende dia’s zien van de hervormde kerk van vóór 1960. Iedereen kijkt met grote aandacht. Wat een ‘prachtige’ oude huisjes rondom de kerk. De kloosterboerderij en het kostershuis achter ‘de paaltjes’ vervolmaken de sfeer die past bij deze middeleeuwse kerk. Wijnand vervolgt met dia’s van de kerk en het plein in de huidige vorm. “Zo ziet de kerk er ontkleed uit”, vervolgt hij zijn presentatie.De zaal is verontwaardigd. Onder de indruk van de sfeer die de kerk en de oude huisjes rondom opriepen, ontstaat er rumoer in de zaal. Wie is daar verantwoordelijk voor? |  |
Wie laat er nu zoiets unieks afbreken? Sprang had een klein stukje Heusden kunnen zijn.Het toeval wil dat de voorzitter toen de burgemeester was van Sprang-Capelle. Hij voelt aan dat hij de schuld krijgt. Doch iedereen is vergeten hoe slecht de huisjes er aan toe waren.Hij reageert venijnig op de reacties uit de zaal. Maar het komt niet over. Het botert niet tussen de zaal en de voorzitter. Wanneer de voorzitter probeert te vertellen hoe de besluiten genomen zijn, roept er iemand uit de zaal: “Toen waaar de zeker oe ‘n veurzittershamer vergeten?” Die kreeg de lachers op zijn hand.Het is natuurlijk allemaal weer goed gekomen. We leven tenslotte in Brabant.Het is natuurlijk wel jammer dat dit unieke, karakteristieke stukje cultuurhistorie bij onze kerk is verdwenen, aldus Teun .
|
|
