Om twaalf uur stonden er al twee mensen te wachten op de eerste rondleiding langs ‘Sporen’ in het Slagenlandschap. Die hadden kennelijk veel zin in het speurwerk. Want het weer zat niet erg mee. Tot zeker twee uur regende het flink. Maar die twee mensen hadden er echt zin in. Maar er kwamen er meer die dag. 45 bezoekers wandelden mee en nog eens 25 personen kwamen (alleen) een kijkje nemen bij het kasteeltje Zuidewijn.Een kleine greep uit de sporen waarlangs de wandeling voerde.

Een kleine greep uit de sporen waarlangs de wandeling voerde.Op de Merk was een grote kaart van het gebied neergezet. Daarop was duidelijk te zien waar de sporen vandaan kwamen. De Merk is de voortzetting van de Meerdijk en met wat fantasie hoor je waar die naam zijn oorsprong vindt. Langs de Merk liep de Sprangse Sloot tot dicht bij de Sprangse Hervormde kerk. Begrijpelijk dat de stenen voor de bouw van die kerk over deze ‘sloot’ werden aangevoerd.Door al het vocht van boven en uit de grond was duidelijk waarom er een ‘laarzenpad’ door het slagenlandschap loopt. En waarvoor die vele sloten dienen. Het landschap in zijn geheel laat sporen van ontginning zien voor de ‘aardolie’ van de middeleeuwen: turf.